sinn-klyss's Blog

A Ponderação e a Falta Imponderável da Reflexão.
A certeza da Ciência (a)
A certeza da Fé (b)
A certeza da Religião (c)

Alguém olha um cenário ... vasto, arenoso, um sol rachando ... E nele, inerte, como que meio socado entre a areia tórrida uma forma cúbica ...

A Ciência diz: “Não é um peixe”
A Fé diz: “Não é um peixe vivo” (porque como intuição pode duvidar, inferir sem se ater a restrições)
A religião diz: “É um peixe e está nadando”

Esse “tremendo” poder que “capacita” os religiosos a fazer qualquer coisa, nos faz não comportar como colocá-los próximos a berçários, infantes, e a idosos, porque estes são frágeis demais para suportar e ficarem sozinhos ante tão tamanha grandeza que esses fiéis “crentes” têm, e no que ditam seus dirigentes, ministros, e mandantes.

Vamos considerar definitivamente:
Se você é um ser humano com um pingo de pensamento próprio, reflita (se ainda consegue, no meio de tudo em que estamos):
Considere que a figura que descendemos de um homem e uma mulher é de fato isso; somos mesmo filhos de homem e mulher. Ponto.
Considere que imaginariamente nos sentimos atirados para as estrelas; e de fato é isso, porque dos mesmos nutrientes estelares somos feitos. Ponto.
Considere que vimos a Terra, ao olharmos em redor, que estávamos num lugar maravilhoso de viver. De fato em algum momento sentimos isso.
Considere que pressentimos que nos acompanhava como que muita sorte entre tantas formas de vida que víamos. De fato nos confortávamos, e nos confortamos mesmo com isso.
Nós e a Terra, e a Terra e nós; e expandido e estirando-se um Universo esplêndido configurado com muitas estrelas.
Só podíamos mesmo pensar. Gostamos muito de nós mesmos. E nessa nossa admiração por tudo, a vaidade nos adornou singelamente.
E pensamos sinceramente: “Somos filhos dessa maravilha toda”; “E nesse pequeno ponto, tão lindo que estamos, sentimos como uma casa muito especial pra nós, que representa toda a nossa sorte; pois nela vivemos, dela gostamos, nela nos preservamos, e gozamos nossos sonhos”.
Muito bem, de certa feita, consideremos o quanto queríamos pular, correr, usufruir, trocar o que produzíamos.
Daí, em algum instante, um desvirtuamento de nossa psiquê inventou a mais sórdida imaginação: de que devíamos sem mais nem por que, entregar a uns “favorecidos”o imposto de: para termos de olhar com gosto para o Infinito, termos que nos carimbarmos como dependentes de uns “intermediários”, para expressarmos nosso sentimento; e teríamos que nos selarmos, fincando nossos pés e vidas, em arremedos ínfimos que imitam a grandiosidade da nossa Terra; e aceitarmos que outros como nós deviam se regalar às nossas custas, só para terem que nos dar “acesso”para extasiarmo-nos com o Infinito, como se não pudéssemos vislumbrar o Horizonte esfuziante de nossos sonhos, em nosso viver.
Isto é muito sério, e muito triste. Porque teremos que nos livrar disso. Para sobrevivermos como civilização precisaremos nos cuidar do prejuízo que nos trouxe isto. Porque hoje nossa mais infeliz invencionice está disposta a tudo para não deixar de cuspir quando quer na nossa cara, e pisar-nos como quer embaixo de seus pés, como se fôssemos trastes sujos que só servimos para lhes dar fartos e sobejados tantos de nosso esforçado viver.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Incisive Urgence d'Attention Civile
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
La Pondération et le Manque Impondérable de la Réflexion.
La certitude de la Science (a)
la certitude de la Foi (b)
la certitude de la Religion (c)

Quelqu'un regarde un scénario… vaste, arénacé, un soleil en fissurant… Et dans lui, inerte, comme qu'à moitié battu entre le sable torride une forme cubique…

La Science dit : ? Ce n'est pas un poisson ?
La Foi dit : ? Ce n'est pas un poisson vivant ? (parce que je mange intuition peut douter, inférer sans se demeurer à des restrictions)
à religion dit : ? C'est un poisson et nage ?

Celui-là ? énorme ? pouvoir que ? il permet ? les religieux à faire n'importe quoi, nous fait ne pas se comporter comment les placer proches à des crèches, à des infants, et à des personnes âgées, parce que ceux-ci sont fragiles excessivement pour supporter et d'être seuls avant aussi tamanha grandeur que ces fidèles ? croyants ? ils ont, et dans ce lequel dictent leurs directeurs, ministres, et mandants.

Nous allons considérer définitivement :
Si tu c'est un être humain avec une pépite de pensée propre, il reflète (si encore il réussit, dans le moyen de tout où sommes) :
Il considère que la figure que nous descendons d'un homme et une femme est en fait cela ; nous sommes mêmes fils d'homme et de femme. Point.
Il considère qu'imaginairement nous sentons lancés pour les étoiles ; et en fait c'est cela, parce que des mêmes nutritifs estelares nous sommes faits. Point.
Il considère que nous avons vu Terre, regarder autour, que nous étions dans une place merveilleuse de vivre. En fait au quelque moment nous sentons cela.
Il considère que nous pressentons que nous il accompagnait comme que beaucoup de chance entre autant formes de vie que nous voyions. En fait nous consolions, et nous consolons même avec cela.
Nous et la Terre, et la Terre et nous ; et développé et estirando un Univers splendide configuré avec beaucoup d'étoiles.
Seulement nous pouvions même penser. Nous aimons beaucoup de nous-mêmes. Et dans notre admiration par tout, la vanité nous a orné simplement.
Et nous pensons sincèrement : ? Nous sommes des fils de cette merveille toute ? ; ? Et au ce petit point, aussi joli que nous sommes, nous sentons comme une maison très spéciale pra nous, lesquels représente toute notre chance ; donc dans elle nous vivons, elle aimons, dans elle nous préservons, et jouissons nos rêves ?.
Beaucoup bien, de certaine feita, considérez combien nous voulions sauter, courir, avoir l'usufruit, changer ce que nous produisions.
À partir de là, dans quelque instant, une dépréciation de nôtre psiquê a inventé plus la sórdida imagination : de que nous devions sans plus ni pourquoi, livrer à un ? favorisés ? l'impôt de : pour des termes de regard avec goût pour l'Infini, termes que nous estampillerons comme des subordonnés d'un ? intermédiaires ? , nous pour exprimer notre sentiment ; et nous aurions que nous estampillerons, fincando nos pieds et vies, dans des arremedos infimes qui imitent grandiosidade de notre Terre ; et nous accepter qu'autres comme nous devions nous donner à nos coûts, seulement pour nous avoir que donner ? accès ? pour extasiarmo-em avec l'Infini, comme si nous ne pouvions pas apercevoir l'Horizon esfuziante de nos rêves, notre vivre.
Ceci est très sérieux, et très triste. Parce que nous aurons que nous il exemptera de cela. Pour que nous pour survivre mange civilisation ayons besoin soigner du préjudice qui nous a apporté ceci. Parce qu'aujourd'hui notre plus malheureuse invencionice est disposée tout ne pas cesser cracher quand soit dans notre visage, et fouler comme soit dessous de leurs pieds, comme nous nous étions des frettes sales que seulement nous servons pour leur donner rassasiés et des sobejados tant de notre travailleur appliqué de vivre.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Urgencia incisiva de la atención civil
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
El equilibrio y el Falta imponderable de la reflexión.
La certeza de la ciencia (a)
la certeza de la fe (b)
la certeza de la religión (c)

alguien mira una escena… extenso, arenaceous, el agrietarse del sol… E en ella, inerte, como esa mitad batida entre la arena una del torrid él forma cúbico…

La ciencia dice: ¿No es un pescado?
La fe dice: ¿No es un pescado vivo? (porque como intuición que puede dudar, deducir fuera si habitar las restricciones)
la religión dice: ¿Es un pescado y está nadando?

¿Esto? ¿enorme? ¿para poder eso? ¿permite? ¿los religiosos para hacer cualquier cosa, adentro los hacen para no sostenerlos en cuanto a lugar después los cuartos de niños, los infantes, y envejecidos, porque éstos son frágiles excesivamente apoyar y estar solos antes del largeness tan tan grande que estas oficinas fidiciary? ¿believers? tienen, y en lo que dictan a sus reguladores, ministros, y mandantes.

Vamos a considerar definitivo:
Si usted él es un est humano con una pepita del pensamiento apropiado, refleja (si todavía obtiene, de la manera de todo donde estamos):
Considera que la figura que descendemos de un hombre y de una mujer es de hecho ésta; somos los mismos niños del hombre y de la mujer. Punto.
Considera que imaginario en nosotros siéntalos tiro para las estrellas; e de hecho es ésta, debido a los mismos estelares de los alimentos que nos hacen. Punto.
Considera que vimos la tierra, al mirar en redor, que estábamos en un lugar maravilloso de vivir. De hecho en un cierto momento sentimos esto.
Considera que nosotros los pressentimos que adentro folloied los como que mucha suerte incorpora tantas formas de vida que vimos. De hecho en nosotros los confortamos, y adentro los confortamos exactamente con esto.
Nosotros y la tierra, y la tierra y nosotros; e y estirando ampliados un universo espléndido configurado con muchas estrellas.
Podríamos pensar solamente exactamente. Nosotros como nosotros ourselves muy. E en esta nuestra admiración para todo, la vanidad en adornado los singelamente.
E que pensamos sinceramente: ¿Somos niños de esta maravilla todos? ; E en este punto pequeño, tan bonito que somos, nos sentimos como pra muy especial de la casa, que todos representan nuestra suerte; por lo tanto en él vivimos, él que tenemos gusto, en él adentro los preservamos, y gozamos de nuestros sueños.
Muy bien, de cierta haber hecho, déjenos consideran cuánto deseamos para saltar, funcionar, al usufruct, al cambio qué produjimos.
De allí, en un cierto instante, un desvirtuamento los nuestros psiquê inventó la imaginación del sórdida: ¿de eso teníamos sin más ni porqué, entregar a unos? ¿favorecido? el impuesto de: ¿para los términos de mirar con el gusto para el infinito, términos que en estamparlo como dependientes de unos? ¿intermedio? , para expresar nuestra sensación; e tendríamos eso en estamparlos, fincando nuestros pies y vidas, en los arremedos más más bajos que imitan el grandiosidade de nuestra tierra; ¿e para aceptar que otros como nosotros tuvimos que darnos a nuestros costes, tienen solamente eso en darlos? ¿acceso? para extasiarmo-en los que está con el infinito, como si no podríamos glimpse el horizonte del esfuziante de nuestros sueños, en nuestra vida.
Eso es serio, y muy muy triste. Porque tendremos eso en la exención de ellos de esto. Para sobrevivir como civilización que necesitaremos en tomar el cuidado de ellos del daño que en ellos trajo esto. Porque hoy nuestro invencionice más infeliz se hace uso a todo no a la licencia del cuspir cuando desea en nuestra cara, y al paso encendido mientras que desea debajo de sus pies, como si fuéramos sucios los trastes que servimos solamente para dar satiated y los sobejados tanto a ellos de nuestra persona diligente para vivir.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Urgenza Incisive di attenzione civile
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
L'equilibrio e il Falta Imponderable della riflessione.
La certezza della scienza (a)
la certezza della fede (b)
la certezza della religione (c)

qualcuno guarda una scena… ampio, arenaceous, spezzarsi del sole… La E in esso, inerte, come quella metà battuta fra la sabbia una del torrid esso forma cubico…

La scienza dice: Non è un pesce?
La fede dice: Non è un pesce vivo? (perché come intuizione che può dubitare di, arguire senza se rimanere le limitazioni)
la religione dice: È un pesce e sta nuotando?

Ciò? tremendo? per potere quello? permette? quei religiosi per fare tutta la cosa, dentro li incitano per non tenerli dopo quanto al posto le scuole materne, infanti e quei invecchiati, perché questi sono fragili eccessivamente sostenere ed essere soli prima di largeness così così grande che questi uffici fidiciary? believers? hanno ed in che cosa dettano i relativi regolatori, ministri e mandators.

Andiamo considerare definitivo:
Se esso siete un umano con una pepita di pensiero adeguato, riflette (se ancora si verifica, nel senso di tutto dove siamo):
Considera che la figura che discendiamo di un uomo e di una donna è in effetti questa; siamo gli stessi bambini dell'uomo e della donna. Punto.
Considera che immaginario in noi ritengali colpo per le stelle; la e in effetti è questa, a causa degli stessi estelares che degli elementi nutritivi siamo fatti. Punto.
Considera che abbiamo visto la terra quando guarda nel redor, che eravamo in un posto meraviglioso di vivere. In effetti ad un certo momento riteniamo questo.
Considera che noi pressentimos che dentro folloied loro come che molta fortuna fornisce altretante forme di vita che abbiamo visto. In effetti in li abbiamo confortati e dentro li confortiamo esattamente con questo.
Noi e la terra e la terra e noi; e e estirando espansi un universo splendido configurato con molte stelle.
Potremmo pensare soltanto esattamente. Noi come noi noi stessi molto. E in questa nostra ammirazione per tutto, la vanità in decorato loro singelamente.
E che pensiamo francamente: Siamo bambini di questo wonder tutti? ; E in questo piccolo punto, così grazioso che siamo, li riteniamo come pra molto speciale della casa, quale tutto rappresenta la nostra fortuna; quindi in esso viviamo, esso che gradiamo, in esso dentro li conserviamo e godiamo i nostri sogni.
Molto bene, di determinato fatto di, lascili considerano quanto abbiamo desiderato per saltare, funzionare, a usufruct, a cambiamento che cosa abbiamo prodotto.
Da là, in un certo istante, un desvirtuamento di il nostro psiquê ha inventato l'immaginazione di sórdida: di quello abbiamo avuti senza più né perchè, trasportare a ones? favorito? la tassa di: per i termini di guardare con gusto per l'infinito, termini che nella timbratura loro come dipendenti di un? intermedio? , per esprimere la nostra sensibilità; e avremmo quello nella timbratura loro, fincando i nostri piedi e vite, in arremedos più lowermost che imitano il grandiosidade della nostra terra; e per accettare che altri poichè noi abbiamo dovuto darci ai nostri costi, hanno soltanto quello nel darli? accesso? si arresta extasiarmo-in quei con l'infinito, come se non potremmo glimpse l'orizzonte del esfuziante dei nostri sogni, nella nostra vita.
Quello è serio e molto molto triste. Poiché avremo quello nell'esenzione loro di questa. Per sopravvivere come civilizzazione che avremo bisogno di nella presa della cura di loro di danni che in loro hanno portato questo. Poiché oggi il nostro invencionice più infelice è reso ad uso a tutto non a permesso di cuspir quando desidera nella nostra faccia ed al punto sopra mentre desidera sotto dei relativi piedi, come se siamo sporchi i cerchi che serviamo soltanto per dare satiated e sobejados tanto a loro della nostra persona diligente per vivere.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Incisive Dringlichkeit der Zivilaufmerksamkeit
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Die Balance und das unwägbare Falta der Reflexion.
Die Sicherheit von Wissenschaft (a)
die Sicherheit des Glaubens (b)
die Sicherheit der Religion (c)

jemand betrachtet eine Szene… beträchtlich, arenaceous, ein Sonneknacken… E in ihm, träge, als diese Hälfte, die zwischen dem torrid Sand einer es geschlagen wird, bildet Kubik…

Wissenschaft sagt: Es ist nicht ein Fisch?
Der Glaube sagt: Es ist nicht ein lebendiger Fisch? (weil, wie Intuition, die sie bezweifeln kann, außen schließen, wenn die Beschränkungen bleiben)
sagt die Religion: Es ist ein Fisch und es schwimmt?

Dieses? enorm? in der Lage sein das? er ermöglicht? die frommen, zum jeder möglicher Sache zu bilden, lassen sie innen nicht hinsichtlich des Platzes sie zunächst halten die Baumschulen, Kinder und gealterten, weil diese übermäßig vor so so großem Umfang sich zu stützen zerbrechlich sind und allein zu sein, der diese fidiciary Büros? Gläubiger? sie haben und in, was sie seine Kontrolleure, Minister und Auftraggeber vorschreiben.

Wir gehen, endgültig zu betrachten:
Wenn Sie es ein menschliches Wesen mit einem Nugget des korrekten Gedankens sind, reflektiert sich (wenn noch es erreicht, in der Weise von alles, wo wir) sind:
Es betrachtet, daß die Abbildung, die wir von einem Mann und von einer Frau absteigen, tatsächlich diese ist; wir sind die gleichen Kinder des Mannes und der Frau. Punkt.
Es betrachtet, daß eingebildet in uns ihnen Schuß für die Sterne glauben Sie; e ist tatsächlich dieses, wegen der gleichen Nährstoffe estelares, die wir gebildet werden. Punkt.
Es betrachtet, daß wir das Land sahen, als, in redor betrachtend, daß wir in einem wundervollen Ort des Lebens waren. Tatsächlich an irgendeinem Moment glauben wir diesem.
Es betrachtet, daß wir pressentimos, die sie innen wie folloied, denen viel Glück da viele Formen des Lebens einträgt, die wir sahen. Tatsächlich in trösteten uns sie, und innen trösten wir sie genau mit diesem.
Wir und das Land und das Land und wir; erweitertes e und estirando ein zusammengebautes herrliches Universum mit vielen Sternen.
Wir könnten nur genau denken. Wir wie wir selbst sehr. E in dieser unserer Bewunderung für alles, die Eitelkeit, in sie verziert singelamente.
E, das wir herzlichst denken: Wir sind Kinder dieses Wunders alle? ; E in diesem kleinen Punkt, so hübsch, daß wir sind, glauben wir als ganz spezielles Haus pra uns, denen aller unser Glück darstellt; folglich in es leben wir, es, das wir mögen, in ihm innen konservieren wir sie, und wir genießen unsere Träume.
Sehr gut von bestimmtem gebildet, lassen Sie uns betrachten wieviel wir springen wünschten, zum usufruct, zur änderung zu laufen, was wir produzierten.
Von dort in irgendeinem Augenblick, erfand ein desvirtuamento von unseren psiquê die sórdida Phantasie: von dem hatten wir ohne mehr noch warum, an eine zu liefern? bevorzugt? die Steuer von: für Bezeichnungen des Betrachtens mit Geschmack nach dem endlosen, Bezeichnungen die, wenn sie als Abhängige von einen gestempelt werden? Zwischen? , unser Gefühl ausdrücken; e würden wir das haben, wenn wir sie, fincando unsere Füße und Leben, in den lowermost arremedos stempelten, die das grandiosidade unseres Landes nachahmen; e, zum anzunehmen, daß andere, da wir wir zu unseren Kosten uns geben mußten, nur das haben, wenn sie sie geben? Zugang? er stoppt extasiarmo-in den mit dem endlosen, als ob wir nicht den esfuziante Horizont unserer Träume flüchtig sehen könnten, in unserem Leben.
Das ist ernst sehr sehr traurig, und. Weil wir das haben, wenn wir sie von diesem befreien. Überleben, wie Zivilisation, die wir benötigen, wenn wir um ihnen der Beschädigung kümmern, die in ihnen dieses holte. Weil heute unser unglücklicheres invencionice Gebrauch zu alles nicht zum Urlaub von cuspir gebildet wird, wenn es in unserem Gesicht und zum Schritt an wünscht, während es darunter von seinen Füßen wünscht, als ob wir schmutzig waren, satiated Gitterwerke, die wir nur für das Geben dienen und sobejados so viel zu ihnen unserer sorgfältigen Person, um zu leben.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Incisive Urgency of Civil Attention
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
The Balance and Imponderable Falta of the Reflection.
The certainty of Science (a)
the certainty of the Faith (b)
the certainty of the Religion (c)

Somebody looks at a scene… vast, arenaceous, a sun cracking… E in it, inert, as that half beaten between the torrid sand one it forms cubical…

Science says: It is not a fish?
The Faith says: It is not an alive fish? (because as intuition it can doubt, to infer without if to abide the restrictions)
the religion says: It is a fish and it is swimming?

This? tremendous? to be able that? it enables? the religious ones to make any thing, in make them not to hold as to place them next the nurseries, infants, and the aged ones, because these are fragile excessively to support and to be alone before so so great largeness that these fidiciary offices? believers? they have, and in what they dictate its controllers, ministers, and mandators.

We go to consider definitively:
If you it is a human being with a nugget of proper thought, reflects (if still it obtains, in the way of everything where we are):
It considers that the figure that we descend of a man and a woman is in fact this; we are same children of man and woman. Point.
It considers that imaginarily in we feel them shot for the stars; e in fact is this, because of the same nutrients estelares we are made. Point.
It considers that we saw the Land, when looking at in redor, that we were in a wonderful place of living. In fact at some moment we feel this.
It considers that we pressentimos that in folloied them as that much luck enters as many forms of life that we saw. In fact in we comforted them, and in we exactly comfort them with this.
We and the Land, and the Land and us; expanded e and estirando a configured splendid Universe with many stars.
We only could exactly think. We like we ourselves very. E in this our admiration for everything, the vanity in decorated them singelamente.
E we think sincerely: We are children of this wonder all? ; E in this small point, so pretty that we are, we feel as a very special house pra we, whom all represents our luck; therefore in it we live, it we like, in it in we preserve them, and we enjoy our dreams.
Very well, of certain made, let us consider how much we wanted to jump, to run, to usufruct, to change what we produced.
From there, in some instant, a desvirtuamento of ours psiquê invented the sórdida imagination: of that we had without more nor why, to deliver to ones? favored? the tax of: for terms of looking at with taste for the Infinite, terms that in stamping them as dependents of ones? intermediate? , to express our feeling; e we would have that in stamping them, fincando our feet and lives, in lowermost arremedos that imitate the grandiosidade of our Land; e to accept that others as we we had to give ourselves to our costs, to only have that in giving them? access? it stops extasiarmo-in the ones with the Infinite, as if we could not glimpse the esfuziante Horizon of our dreams, in our life.
That is serious, and very very sad. Because we will have that in exempting them of this. To survive as civilization we will need in taking care of them of the damage that in them brought this. Because today our more unhappy invencionice is made use to everything not to leave of cuspir when it wants in our face, and to step on as it wants under of its feet, as if we were dirty frets that we only serve for giving satiated and sobejados as much to them of our diligent person to live.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Skarp angelägenhet av borgerlig uppmärksamhet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Balansera och den Imponderable Faltaen av reflexionen.
Säkerheten av vetenskap (a)
säkerheten av tron (b)
säkerheten av religionen (c)

någon ser en plats…, vast arenaceous, knäcka för sun…, E i det, inert, som den halva som slås mellan torridsanden en det, bildar kubik…,

Vetenskapsnågot att säga: Det är inte en fisk?
Tronågot att säga: Det är inte en vid liv fisk? (därför att, som intuitionen som den kan tvivla, att innebära without, om att stå ut med begränsningarna)
religionnågot att säga: Det är en fisk, och simmar det?

Detta? enormt? att vara kompetent det? den möjliggör? de religiösa gör som gör något ting, in dem för att inte rymma om förlägger dem därefter barnkammare, spädbarn och de åldriga, därför att dessa är bräckliga överdrivet att stötta och vara ensamma för den så så stora storleken som dessa fidiciary kontor? troenden? de har, och i vad dem diktatet dess kontrollanter, minister   och mandators.

Vi går att betrakta definitively:
Om du det är en människa med en klump av riktig tanke, reflekterar (om stilla den erhåller, i långt av allt var vi är):
Det betraktar att figurera, som vi stiger ned av en man och en kvinna är i faktum denna; vi är samma barn av manen och kvinnan. Peka.
Det betraktar att imaginarily i oss känselförnimmelsen dem sköt för stjärnorna; e i faktum är detta, på grund av de samma nutrientsestelaresna som vi göras. Peka.
Det betraktar att vi sågar landet, när det ser i redor, att vi var i ett underbart förlägger av uppehälle. I faktum på något ögonblick oss känselförnimmelse detta.
Det betraktar att oss pressentimos som folloied in dem så att mycket lycka skriver in, som många bildar av liv att vi sågar. I faktum in tröstade vi dem, och in tröstar vi exakt dem med denna.
Oss och landet, och landet och oss; utvidgad e och estirando ett konfigurerat storartat universum med många stjärnor.
Vi kunde endast exakt funderare. Vi gillar oss oss själva mycket. E i denna vår beundran för allt, fåfängan, i dekorerat dem singelamente.
E oss funderare uppriktigt: Vi är alla barn av denna under? ; E i detta litet pekar, så nätt, att vi är, oss känselförnimmelsen som en mycket special huspra oss, som allt föreställer vår lycka; därför i det bor vi, det som vi gillar, i det in oss sylten dem, och vi tycker om våra drömmar.
Låt oss betraktar hur mycket vi önskade att ska hoppa, för att köra, till usufruct, till ändring vad vi producerade, mycket väl, av bestämt gjort.
Därifrån i någon ögonblick, uppfann en desvirtuamento av vår psiquê sórdidafantasin: av det hade vi utan mer nor varför, att leverera till? gynnat? skatten av: för benämner av att se med smak för det oändligt, benämner det, i stämpling dem som anhörigar av en? mellanliggande? , till uttryckligt vår känsla; e som vi skulle har det, i stämpling dem, fincando vår fot och liv, i mest lowermost arremedos som imiterar grandiosidaden av vårt land; e som accepterar, att andra, som oss som vi måste att ge oss själva till vårt kostar, har endast det, i att ge dem? ta fram? det stoppar extasiarmo-i de med det oändligt, som, om vi inte kunde se en skymt av esfuziantehorisonten av våra drömmar, i vårt liv.
Det är allvarlig och mycket mycket ledsen. Ha det, i att undanta dem av detta, därför att vi ska. Att fortleva, som civilisationen oss ska behov, i att ta omsorg av dem av skadan som i dem kom med denna. Vända mot, och att kliva på, som det önskar under av dess fot, därför att i dag vår mer olyckliga invencionice göras bruk till allt inte till tjänstledighetar av cuspir, när den önskar i vårt, som, om vi var smutsar ner grinighetar, som vi endast serven för att ge sig satiated, och sobejados så mycket till dem av vår flitiga person för att bo.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Инцизивная срочность гражданского внимания
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Баланс и Imponderable Falta отражения.
Определенность науки (a)
определенность веры (b)
определенность вероисповедания (c)

кто-нибудь смотрит место… более обширно, arenaceous, трескать солнца… E в ем, инертно, как та половина побитая между песком одним torrid оно формирует кубическое…

Наука говорит: Это не будет рыбой?
Вера говорит: Это не будет живой рыбой? (потому что по мере того как интуиция, котор она может усомниться, infer снаружи если abide ограничения), то
вероисповедание говорит: Это будет рыбой и она плавает?

Это? большуще? мочь то? он включает? вероисповедные одни для того чтобы сделать любую вещь, внутри делают их для того чтобы не держать о месте их затем питомники, младенцы, и постаретые одни, потому что эти утлы чрезмерно для того чтобы поддержать и быть одними перед настолько настолько большим largeness которое эти fidiciary офисы? верующие? они имеют, и в они диктуют свои регуляторы, министры, и mandators.

Мы идем рассматривать окончательно:
Если вы оно будете людским существованием с nugget правильной мысли, то отражает (если все еще они получают, то в дороге всего где мы):
Оно рассматривает что рисунок мы спускаем человека и женщины в действительности это; мы будем такими же дет человека и женщины. Пункт.
Оно рассматривает что мнимо в нас чувствуйте их съемка для звезд; e в действительности это, из-за таких же estelares питательных веществ, котор мы сделаны. Пункт.
Оно рассматривает что мы увидели землю, смотря в redor, что мы находились в чудесном месте жить. В действительности на некотором моменте мы чувствуем это.
Оно рассматривает что мы pressentimos внутри folloied они как много везение входит в так много формы жизни мы увидели. В действительности в мы утешили их, и внутри мы точно утешаем их с этим.
Мы и земля, и земля и мы; расширенные e и estirando установленная великолепная вселенный с много звезд.
Мы только смогли точно думать. Мы как мы себя очень. E в этом нашем восхищении для всего, тщете в украшено их singelamente.
E, котор мы думаем задушевно: Мы будем дет этого интереса всеми? ; E в этом малом пункте, настолько милом что мы, мы чувствуем как очень специальное pra дома нас, которым все представляет наше везение; поэтому в ем мы живем, оно, котор мы любим, в ем внутри мы сохраняем их, и мы наслаждаемся нашими сновидениями.
Very well, некоторо делать, препятствуйте нам учитывайте, что мы хотели для того чтобы поскакать, бежит, к usufruct, к изменению мы произвели.
От там, в некотором моменте времени, desvirtuamento ours psiquê изобрело воображение sórdida: того мы имели без больше ни почему, поставить к одним? о? тягло: для термин смотреть с вкус для инфинитного, термины которые в штемпелевать их как иждивенцы одних? промежуточно? , выразить наше ощупывание; e мы имели бы то в штемпелевать их, fincando наши ноги и жизни, в lowermost arremedos которые имитируют grandiosidade нашей земли; e для принятия что другие по мере того как мы мы должны дать к нашим ценам, только имеют то в давать их? доступ? он останавливает extasiarmo-в одних с инфинитным, если мы не смогли glimpse горизонт esfuziante наших сновидений, в нашей жизни.
То серьезно, и очень очень уныло. Потому что мы будем иметь то в изымать они этого. Выдержать по мере того как цивилизация, котор нам в позаботиться о они повреждения в их принесло это. Потому что сегодня наше более несчастное invencionice сделано пользой к всему не к разрешению cuspir когда оно хочет в нашей стороне, и к шагу дальше по мере того как оно хочет вниз своих ног, если мы были пакостны frets которые мы только служим для давать satiated и sobejados как очень к им нашей старательно персоны для того чтобы жить.

Haddammann Veron Sinn-Klyss

Incisive Urgentie van Burgerlijke Aandacht
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Het saldo en Onzekere Falta van de Bezinning.
De zekerheid van Wetenschap (a)
de zekerheid van het Geloof (b)
de zekerheid van de Godsdienst (c)

Somebody bekijkt een scène… enorm, zanderig, een zon die… barst E daarin, inert, zoals die helft die tussen torrid zand één wordt geslagen het kubiek… vormt

De wetenschap zegt: Het is geen vis?
Het geloof zegt: Het is geen levende vis? (omdat als intuïtie het kan betwijfelen, om zonder als te concluderen om de beperkingen) te verblijven
de godsdienst zegt: Het is een vis en zwemt het?

Dit? enorm? om dat te kunnen? het laat toe? de godsdienstige om om het even welk ding, in te maken maken hen niet houden om hen daarna te plaatsen de kinderdagverblijven, zuigelingen, en de oude, omdat deze breekbaar bovenmatig om zijn te steunen en alleen vóór zo zo grote largeness te zijn die deze fidiciary bureaus? believers? zij hebben, en in wat zij zijn controlemechanismen, ministers, en mandators dicteren.

Wij gaan definitief nadenken:
Als bent u het een menselijk wezen met een goudklompje van juiste gedachte, nadenkt (als nog het verkrijgt, op de manier van alles waar wij) zijn:
Het is van mening dat het cijfer dat wij van een man en een vrouw dalen in feite dit is; wij zijn zelfde kinderen van de mens en vrouw. Punt.
Het is van mening dat imaginarily in wij hen schot voor de sterren voelen; e in feite is dit, wegens de zelfde voedingsmiddelen estelares worden wij gemaakt. Punt.
Het is van mening dat wij het Land, toen het bekijken in redor zagen, dat wij in een prachtige plaats van het leven waren. In feite op één of ander ogenblik voelen wij dit.
Het is van mening dat wij pressentimos die hen binnen zoals dat veel geluk folloied zo vele vormen van het leven ingaan die wij zagen. In feite in troostten wij hen, en in wij troosten hen precies met dit.
Wij en het Land, en het Land en ons; uitgebreide e en estirando een gevormd schitterend Heelal met vele sterren.
Wij konden slechts precies denken. Wij houden zeer van wij zelf. E in deze onze bewondering voor alles, de ijdelheid in verfraaid hen singelamente.
E dat wij oprecht hebben gedacht: Wij zijn kinderen van dit wonder allen? ; E in dit kleine zo mooie punt, dat wij zijn, voelen wij als zeer speciale huispra wij, die allen ons geluk vertegenwoordigt; daarom daarin leven wij, het houden van wij, daarin in wij bewaren hen, en wij genieten van onze dromen.
Zeer goed, van bepaalde gemaakt, overwegen hoeveel wij wilden springen, om, aan usufruct, aan verandering te lopen wat wij produceerden.
Van daar, in één of ander moment, vond een desvirtuamento van van ons psiquê de sórdidaverbeelding uit: van dat hadden wij zonder meer noch waarom, om aan degenen te leveren? goedgekeurd? de belasting van: voor termijnen van het bekijken met smaak voor Oneindig, termijnen die in het stempelen van hen als dependents van degenen? midden? , om ons gevoel uit te drukken; e wij zouden dat in het stempelen van hen, fincando ons voeten en leven, in lowermost arremedos hebben die grandiosidade van ons Land imiteren; e om dat anderen aangezien wij wij aan onze te aanvaarden kosten moesten geven, slechts dat in het geven van hen hebben? toegang? het houdt extasiarmo-in degenen met Oneindig op, alsof wij niet glimp de esfuzianteHorizon van onze dromen, in ons leven konden.
Dat is ernstig, en zeer zeer droevig. Omdat wij dat in het vrijstellen van hen van dit zullen hebben. Als beschaving overleven die wij in het behandelen van hen van de schade zal moeten die in hen bracht dit. Omdat vandaag tot onze ongelukkigere invencionice gebruik aan alles niet wordt gemaakt van cuspir te verlaten wanneer het in ons gezicht, en aan stap wil aangezien het onder van zijn voeten wil, alsof wij vuile lijstwerken waren die wij slechts voor geven satiated en sobejados zoals veel aan hen van onze ijverige persoon om dienen te leven.

Haddammann Veron sinn-Klyss

إلحاح قاطعة من إنتباه مدنيّة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
الميزان و [فلتا] لاموزون من الإنعكاس.
ينظر الحقيقة العلم [()]
الحقيقة من الإيمان [(ب)]
الحقيقة من الدين [(ك)]

واحد ما في مشهد… ضخمة, رمليّة, شمس ينصدع… يشكّل [إ] في هو, ساكنة, بما أنّ أنّ نصف يضرب بين ال [تورّيد] رمل واحدة هو حجميّ مكعّب…

علم يقول: هو ليس سمكة?
يقول الإيمان: هو ليس سمكة حيّة? (لأنّ بما أنّ حدس هو يستطيع شككت, أن يستنتج بدون إن أن يلبث الحصور)
يقول الدين: هو سمكة وهو يكون سابح?

هذا? ضخمة? أن يكون يمكن أنّ? هو يمكّن? الدينيّة يجعلهم أحد أن يجعل أيّ شيء, داخل لا أن يمسك [أس تو] مكان هم بعد ذلك الدار حضانة, أطفال, وال يعتّق أحد, لأنّ هذا يكونون هشّة بإفراط أن يساند وأن يكون بانفراد قبل [لرجنسّ] عظيمة هكذا هكذا أنّ هذا مكاتب [فيديسري]? معتقدات? هم يتلقّون, وفي ماذا هم يأمرون ه جهاز تحكّم, وزيرات, و [مندتورس].

نحن نذهب أن يعتبر نهائيّا:
يعكس إن أنت هو تكون كائن إنسانيّة مع شذرة من فكرة مناسبة, (إن بعد هو ينال, في الطريق من كلّ شيء حيث نحن نكون):
هو يعتبر أنّ الرقم أنّ نحن نّزل من رجل وإمرأة [إين فكت] هذا; نحن نفسه أطفال من رجل وإمرأة. نقطة.
شعرتهم هو يعتبر أنّ [إيمجنريلي] في نحن طلقة خردق للنجوم; [إ] [إين فكت] هذا, بسبب ال نفسه مغذيات [إستلرس] نحن يكون جعلت. نقطة.
هو يعتبر أنّ رأى نحن الأرض, عندما ينظر في في [ردور], أنّ نحن كنّا في مكان رائعة من يعيش. [إين فكت] في بعض عزم يشعر نحن هذا.
هو يعتبر أنّ نحن [برسّنتيموس] أنّ داخل [فولّويد] هم بما أنّ أنّ كثير حظ يدخل [أس مني] أشكال الحياة أنّ نحن رأينا. [إين فكت] في واسىهم نحن, وداخل نحن تماما نواسيهم مع هذا.
نحن والأرض, والأرض ونا; يمدّد [إ] و [إستيرندو] يشكّل كون باهر مع كثير نجوم.
نحن فقط استطاع تماما فكّرت. نحن مثل نحن بنفسي جدّا. [إ] في هذا نا إعجاب ل كلّ شيء, التفاهة في يزيّنهم [سنجلمنت].
[إ] نحن نفكّر بإخلاص: نحن أطفال من هذا عجب كلّ? ; [إ] في هذا نقطة صغيرة, هكذا جميلة أنّ نحن, يشعر نحن كخاصّة منزل [برا] جدّا نحن, الّذي كلّ يمثّل حظنا; لذلك في هو يعيش نحن, هو نحن نحبّ, في هو داخل نحن نحفظهم, ونحن نستمتع حلمنا.
تركتنا [فري ولّ], من مؤكّدة يجعل, يعتبر كم نحن أردنا أن ييقفز, أن يركض, إلى حقّ انتفاع, إلى تغير ماذا نحن أنتجنا.
من هناك, في بعض لحظة, اخترع [دسفيرتثمنتو] من خاصّتي [بسقو] ال [سرديدا] تخيل: من أنّ تلقّى نحن دون أكثر ولا لما, أن يسلّم إلى أحد? يفضّل? الضريبة من: لعبارات من ينظر في مع ذوق لللانهائيّة, عبارات أنّ في يختمهم كتابعات من أحد? متوسّطة? , أن عبّر عن إحساسنا; [إ] تلقّى نحن أنّ في يختمهم, [فينكندو] أقدامنا وحيوات, في [أرّمدوس] أدنى أنّ يقلّل ال [غرنديوسدد] من أرضنا; [إ] أن يقبل أنّ يتلقّى أخرى بما أنّ نحن نحن اضطرّ أعطيتبنفسي إلى تكاليفنا, أن فقط أنّ في يعطيهم? منفذة? هو يتوقّف [إإكستسرمو-ين] الأحد مع اللانهائيّة, [أس يف] نحن استطاع لم يلمح ال [إسفوزينت] أفق من حلمنا, في حياتنا.
أنّ جدّيّة, وجدّا جدّا حزينة. لأنّ نحن سنتلقّى أنّ في يعفيهم من هذا. أن يبقى بما أنّ حضارة نحن سنحتاج في يأخذ عناية من هم من الإتلاف أنّ في هم أحضر هذا. لأنّ اليوم نا أكثر [إينفنسونيس] تعيسة يكون جعلت إستعمال إلى كلّ شيء لا إلى إذن ال [كسبير] عندما يريد هو في وجهنا, وإلى خطوة فوق بما أنّ هو يريد دون من أقدامه, [أس يف] نحن كنّا وسخة نقش شبكيّ أنّ نحن فقط نخدم ل يعطي [ستيتد] و [سبجدوس] مثل كثير إلى هم من نا يجتهد شخص أن يعيش.

[هدّمّنّ] [فرون] [سنّ-كلسّ]

posturacivil, reflexãosocial, senado, diploma, jornalismo